Dania to niewielki kraj, więc nasze zasoby naturalne są ograniczone. Właśnie dlatego od dłuższego czasu staramy się chronić otaczające nas środowisko naturalne. Dzięki tej tradycji zarówno Duńczycy, jak i zagraniczni turyści mogą liczyć na spędzenie tu pięknych wakacji. Oczywiście także i my mamy problemy ekologiczne związane z narastającym skażeniem mórz, jezior i rzek. Zdajemy sobie sprawę z tego zjawiska i podjęliśmy wiele starań, by mu przeciwdziałać. Mamy bardzo surowe ustawy dotyczące zachowania czystości wód, a inwestycje w ochronę środowiska, zarówno publiczne, jak i prywatne, bardzo wzrosły w ostatnich latach. Wydatki na ochronę środowiska wynoszą obecnie aż 7,5 procent wszystkich wydatków publicznych.

Wody morskie należące do Danii mają 104 000 km kwadratowych, na których znajduje się 406 większych i mniejszych wysp. Mamy tysiące kilometrów szerokich piaszczystych plaż i wybrzeży z fiordami i zatokami. Ponieważ powierzchnia kraju wynosi 43 000 km kwadratowych, można powiedzieć, że Dania składa się w dużo większym stopniu z wód niż z lądu.

Zasadniczą przyczyną skażenia środowiska naturalnego są ogromne ilości związków azotu i fosforu, które przedostają do wód z upraw rolnych, hodowli, przemysłu i gospodarstw domowych. Znaczna ilość zanieczyszczeń morza trafia rzekami i drogą powietrzną z krajów sąsiednich. Jeśli jednak chodzi o wody pasa przybrzeżnego, to głównie my odpowiadamy za zanieczyszczenia. W określonych warunkach związki azotu i fosforu stają się nawozami, które przyczyniają się do rozrostu glonów w wodzie. Rozkładające się glony pochłaniają tlen, a kiedy zużycie tlenu wzrasta, zaczyna brakować go w wodzie.

Dania ma bardzo dobre ustawodawstwo dotyczące ochrony środowiska. Wszystkie obowiązujące ustawy i regulacje prawne mają na celu zachowanie tych cech środowiska naturalnego, które są niezbędne dla zdrowej kondycji ludzi oraz ochrony zróżnicowanego świata flory i fauny. Zwłaszcza w ostatnich latach podjęto wiele działań na rzecz zwalczania skażeń środowiska.

Jedną z najważniejszych inicjatyw w tej dziedzinie jest przyjęcie planu działań na rzecz środowiska wodnego. Plan ten zakłada zmniejszenie skażeń mórz, jezior i strumieni, zwłaszcza przez związki azotu i fosforu, między innymi dzięki introdukcji roślin sprzyjających natlenieniu wody. Zwiększona zostanie również liczba oczyszczalni wód, które trafiają do morza. Plany rządowe obejmują także ulepszanie metod utylizacji odpadów, odpowiednie wykorzystanie energii, ochronę lasów oraz walkę z hałasem.

Skażenie środowiska to jednak problem międzynarodowy, którego nie jest w stanie rozwiązać jeden kraj, dlatego dla walki z zagrożeniami ekologicznymi niezbędne są inicjatywy podejmowane na szeroką skalę. Jednym z celów duńskiej polityki ekologicznej jest praca na rzecz takich międzynarodowych inicjatyw.

W Danii regularnie kontroluje się czystość wód na terenie kąpielisk. W sezonie kąpielowym, czyli od 1 maja do 1 października pobiera się około 12 000 próbek w 1300 miejscowościach. Zawartość wody jest badana pod kątem obecności bakterii coli, a także ze względu na inne wymogi sanitarno-higieniczne i estetyczne. Wyniki tych badań przekazywane są do Komisji Europejskiej, która przygotowuje całościowy raport na temat czystości wód w Europie. Dzięki długiej tradycji kontrolowania czystości wód w kąpieliskach procedury stosowane w Danii uchodzą za jedne z najlepszych w Europie.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat jakości wody w kąpieliskach regionu, do którego się wybierasz, powinieneś skontaktować się z lokalnymi biurami turystycznymi.
Aby uzyskać informacje o wodach, których czystość może budzić wątpliwości, warto odwiedzić stronę Duńskiej Agencji Ochrony Środowiska.

Występowanie glonów w duńskich wodach jest zjawiskiem dobrze znanym i naturalnym. Jednak w ostatnich latach zwiększenie ilości ścieków zawierających nawozy doprowadziło do nadmiernego rozrostu glonów w cieśninie Kattegat i w Morzu Północnym. Wzdłuż Wybrzeża Jutlandzkiego woda wydaje się czasami mętna, a na plaży gromadzi się piana. Glony nie są trujące, ale ich gnicie jest przyczyną przykrego fetoru. W wielu miejscowościach podejmuje się starania, by usuwać z duńskich plaż gnijące glony wyrzucane na brzeg. Glony pojawiają się również w czystej wodzie. Niektóre z nich mogą być szkodliwe, i wówczas stawia się na brzegu znaki ostrzegające ludzi przed kąpielą. Decydujące znaczenie dla pojawiania się glonów na plażach mają jednak wiatr i warunki pogodowe, które zmieniają się bardzo szybko. Często bywa tak, że glony jednego tygodnia są, a w następnym znikają.

Doświadczenia minionych lat pozwoliły stworzyć system kontroli i ostrzegania. W przypadku regularnego pojawiania się glonów, stawiane są odpowiednie znaki ostrzegawcze. Jeśli glony pojawiają się niespodziewanie, w miejscu, w którym ich wcześniej nie było, lokalne władze podejmują odpowiednie działania zgodnie z wytycznymi Duńskiej Agencji Ochrony Środowiska, dzięki czemu zjawisko to jest monitorowane i można o nim zawczasu uprzedzić turystów.

Względy bezpieczeństwa nakazują następujące postępowanie w przypadku pojawienia się glonów:
– Nie pływaj w wodzie, która jest na tyle mętna, że nie widzisz w niej własnych stóp.
– Nie pływaj pośród unoszących się przy brzegu obumarłych glonów.
– Nie pozwalaj dzieciom bawić się gnijącymi glonami.
– Nie pozwalaj psom pić mętnej wody i w niej pływać.

Za zapewnienie odpowiednich warunków sanitarno-higienicznych dla kąpieli odpowiadają w Danii władze lokalne. Każdego roku plaże są oczyszczane z plam ropy, kawałków drewna, butelek i innych śmieci. Zwłaszcza zachodnie wybrzeże Jutlandii, odwiedzane co sezon przez tysiące turystów zanieczyszczane jest śmieciami przynoszonymi z morza silne zachodnie wiatry. Według duńskiego prawa wylewanie produktów ropopochodnych w duńskich wodach terytorialnych jest surowo zabronione, podobnie jak wyrzucanie śmieci. Zakazy te zgodne są z zasadami międzynarodowymi (konwencja MARPOL), którą podpisały niemal wszystkie sąsiadujące z nami kraje.