Duńskie wody znane są wśród europejskich wędkarzy ze względu na obfitość białej ryby takiej jak płoć, leszcz, lin i karp. Gudenaa, wiele jezior w Sohojland, Vestbrik i Jels to legendarne łowiska. W jeziorach Skanderborg ustanowiono od 1994 roku trzy wędkarskie rekordy świata, a ostatnim z nich było złapanie przez jednego wędkarza 150 kilogramów ryb w jeden dzień.

Ryby spokojnego żeru przebywają na ogół w stałych miejscach, gdzie odpoczywają lub penetrują dno w poszukiwaniu pokarmu: wśród wodorostów, w dołkach, pod brzegami, tam, gdzie nie ma silnego nurtu, pod drzewami i tam, gdzie przy brzegu płycizna gwałtownie przechodzi w głęboką wodę. Pewności nie ma jednak nigdy i natrafienie na dobre łowisko zależy od dnia, pory roku, pogody, wiatru i temperatury wody.

Większość gatunków białej ryby ma dietę zróżnicowaną, w której są elementy roślinne i zwierzęce. Jako przynęty na nie stosuje się ziarna zbóż, robaki, larwy, kawałki białego chleba lub ciasto. Na karpia i lina doskonałe są gotowane ziemniaki. Łowiąc białą rybę trzeba pamiętać, że jest ona płochliwa i podejrzliwa. Płocie łapie się na przynęty małe, mniejsze nawet od groszku, a karpie czy liny na kule wielkości orzecha.

W wędkarstwie gruntowym stosuje się na ogół wędziska o długości około 3 metrów z wymiennymi szczytówkami jako sygnalizatorami brań.
Wędkowanie ze spławikiem jest najbardziej popularne wśród początkujących. Spławiki wykonuje się z drewna balsy, kolca jeżozwierza lub plastiku. Często mają one antenki, które ułatwiają dostrzeżenie brania. Aby spławik spoczywał stabilnie na powierzchni wody, na żyłce ponad haczykiem muszą być umocowane ciężarki. Ciężarki te ułatwiają również zarzucenie przynęty na większe odległości.

Nowicjusz może posłużyć się niemal dowolnym sprzętem. Na karpia lub lina potrzebny będzie kołowrotek o stałej szpuli, żyłka 0,20–0,25 mm i haczyk numer 6 lub 8. Na mniejsze ryby takie jak leszcz, płoć czy jaź, wystarczą haczyki o numerach 10, 12 i 14. Wędkarze przyjeżdżający z zagranicy często przywożą przynęty naturalne ze sobą, ponieważ nie zawsze można je dostać w duńskich sklepach wędkarskich.

Wędkowanie w duńskich jeziorach i innych wodach słodkich wymaga oprócz obowiązkowego zezwolenia dodatkowej licencji. W wielu rejonach uprawnienia do połowu ryb mają tylko właściciele danych wód. Gdzieniegdzie sprzedawane są zezwolenia jednodniowe, ale warto sprawdzić to wcześniej w biurze turystycznym lub lokalnym sklepie wędkarskim.
W wielu duńskich wodach zabronione jest nęcenie. Zakaz ten wprowadzono w trosce o środowisko naturalne i czystość wód. Należy wcześniej upewnić się, jakie przepisy obowiązują w danym rejonie i gdzie należy kupić zezwolenie na połów.

Autor: Peter Steensen
 
Danish Directorate of Fisheries